Camille Claudel door Anne Delbée

Aangezien ik de Nederlandse vertaling heb gelezen zal ik mijn semi-pretentieuze blog dan ook eens updaten in het Nederlands.

cc

Camille Claudel was, voor ik dit boek opensloeg, een vaag enigma wiens persoonlijkheid en leven ik enkel kon inschatten door de passie die ik zag in haar beeldhouwkunst. Ik dacht dit mysterie eindelijk te doorbreken door Anne Delbée’s biografie wiens achterflap me al waarschuwde voor een hoog melodramatisch gehalte wat ik schaamteloos fantastisch vind want niks is leuker dan te huilen boven een boekje. Helaas vond ik Delbée’s schrijfstijl met momenten verschrikkelijk onduidelijk, iets wat ik niet meteen verwacht van een biografie. Het leek me of op de hoogtepunten van tristesse mevrouw Anne dacht dat een impressionistische stijl wel een leuke twist leek. Maar de feiten alleen van Camille Claudel’s leven zijn al zo extreem pakkend dat deze gekozen schrijfstijl mij enkel als een hindernis overkwam. Daarboven op werd het dan moeilijker om de feiten waar ik zo naar had uitgekeken te onderscheiden in een dom, klein poeltje van willekeurig gekozen woorden. Daarentegen had je wel realistische omschreven karakters die je meteen lieten meeslepen. Gelukkig was dat laatste punt meer aan orde en was het merendeel van het boek duidelijk maar aangrijpend geschreven zodat je mateloos kon genieten van Camille’s lust voor leven, kunst en vooral het beeldhouwen zelf. Beeldhouwen was bijna een obsessie voor haar en ze gaf alles wat ze in zich had er aan. Het hartbrekende aan haar verhaal zijn de talloze kleingeestige mensen die keer op keer Camille’s werk vergeleken met Rodin, of erger nog die beweerden dat ze zijn werk ronduit kopieerde. De man Rodin om wie ze waarschijnlijk evenveel gaf als haar beeldhouwen en aan wie ze al haar passie gaf, haar ideeën deelde maar Rodin die ook heimelijk jaloers was op Camille’s wilde talent en passie. Rodin die Camille’s hart brak door nooit volledig naast haar zijde stond en uiteindelijk koos voor zwakke en gedweeë partner, Rose Beuret. Haar leven lang is Camille met Rodin vergeleken en haar leven lang heeft ze moeten vechten voor haar kunst. Dit boek kan tegelijkertijd, vaag, irriterend en ietwat pretentieus overkomen maar tegelijkertijd heb je een uitgebreid en samenhangend levensverhaal van een van de meest inspirerende persoonlijkheden in de kunstwereld. In kort: je moet dit lezen als je van Camille Claudel houdt.